Mobil   Site Haritası   Webmail   RSS  



                   

Üye Giriş
E-Posta :
Şifre :
Beni Hatırla
     
    Üye Olmak İstiyorum
    Şifremi Unuttum

ŞİİRLER
YAZILAR / ÖYKÜLER
ÜNLÜ ŞAİRLER/ ŞİİRLERİ
GÜNCEL
SAĞLIK / YAŞAM

 

SON 3 ÜYEMİZ
Çiğdem P0LAT
Songül TÜRETKEN
Necmi Necmi

İYİKİ DOĞDUNUZ
loş_ışık
savaş_yavuz

HAFTANIN İNCİLERİ Tümü

ÖLÜMÜNE SEVMEKLE BAŞLAR HER HİKAYE
SENİ ONA YOLLADIM

SON YORUMLAR
YANMANIN MEALİ
Var olun siz. Var olsun yüreğiniz. Tüm yüreğimle...
YANMANIN MEALİ
hece yazarım yazmaya çalışırım şairem şiir imgedir...
ÖLÜMÜNE SEVMEKLE BAŞLAR HER HİKAYE
Var olun; var olunuz sizler. Tüm yüreğimle teşekk...
SENİ ONA YOLLADIM
SAYIN ; ERDOĞAN BEKTAŞ BEYEFENDİ ŞİİRİN...
ÖLÜMÜNE SEVMEKLE BAŞLAR HER HİKAYE
SAYIN ; GÜLÜM ÇAMLISOY HANIMEFENDİ ŞİİR...
KELEBEK
Sevgili Kardeşim; " Kelebek " Şiirin muh...
ÖLÜ ŞAİRİN GÜNCESİ
Tüm tüm yüreğimle teşekkür ediyorum. Var olun siz...
KELEBEK
Bütün güzellikler sizinle olsun Emeğinize, yúreği...
ÖLÜ ŞAİRİN GÜNCESİ
SAYIN ; GÜLÜM ÇAMLISOY HANIMEFENDİ ŞİİRİ...
BİR GÜLE VURULDUM VAK’İ EZELDEN
SAYIN ; HÜSEYİN ÜNSAL BEYEFENDİ ŞİİRİNİ...
MEKTUP
03 Mayıs 2019 Cuma 00:00
12
14
16
18



Tensiye edilen rahmeti bir seferde yudumlamak ve içime ç/ekmek istiyorum rüzgarını matemin.

Aşkın ihya etmediği hangi mevsimde doğdum ben?

Aşkın mahreminde doygun çiy taneleri olmak mıydı özrüm?

Göğe kenetlendim ve aşk diledim Tanrı’dan içimdeki yetim’e taziyeler sunan insan ve bitimsiz fermanı.

Kenetlendiğim her duyguda rencide edildim ve örtündün usul usul yine de fark edilmem kaçınılmazdı.

Bir bulut diledim Rabbimden ve O, bana evreni sundu bir de içimdeki ketum aşkın bitimine ramak kaldı dirildi özlemim ve şahikası yüreğin kanatlandı bir akşam pazarında iblisle pazarlık yapan kaderin d/okunulmazlığında ben bir şehir yangınına yol açarken.

Çürüğe çıkan hangi hükümrandı?

Hangi fermandı?

Yetim bilyelerim topa tutuldu ve kaydım da düştüm zeminde boylu boyunca.

Önce onu gördüm.

O ise asla izahı olmayan bir parlaklıkla alamadı gözlerini hayallerden.

Bir beyit idi sığındım; bir terane idi aşkın tezgâhı.

Varlık dertli değildi önceleri ve bin bir yeisle savurdu nidalarını.

Öykündüğüm hiçbir aşk yoktu ki içimdeki engele takıldı.

Maviyi ırak bilen gecenin sultanıydım belki şiirlerin saltanat sürdüğü o boşlukta ben yetim bir lokmaydım kuşlara sunarken yüreğimi ve acılarımı.

Sonra gördüm yeniden ne de olsa kör noktadan yeni çevirmiştim gözlerimi aşka ve yarınlara.

Ömrün yangınına mal olan ilk kıvılcım ile sevdim ansızın.

Mukozası olmazın oluru bir hicivdi aslında bendim terk ettiği rahmetin.

Mübalağa etmediğim kadar da uysaldım.

Zamana yenik düşen ferinde ümitlerin, yattığım yatak döşek aşkın rüzgârının üşüttüğü.

Yaşımla iştigaldim ne de olsa ergen bir tufandım ve yaşımı da görmedim sahipleneceğim yasımı da.

Muhalif olduğum bir kız çocuğundan yana dertliydim ne de olsa tüm gün peşimdeydi ben ise yeni yetme aşkın minvalinde bir güvercin haber taşıdığı âlemin de gagasında takılı olduğu bir çürük yumurta adeta.

Şehrin perisi yorgundu o aralar aslında şehir bihaberdi yüreğimin kalabalığından ben de beyhude özlemimle tutmuşken okul yolunu.

Gök kubbenin bitiminde bir redif diledim Tanrıdan ve aklıma sadık kalmanın verdiği öz güvenle bekçisi oldum hayatın: gecelerin düşlerime yansıdığı aslında benim, sabahın yanık teninde taze bir öykü olma ihtimali.

Günyüzü görmeyen tüm gölgeler takılmışken peşime ve evet, ben aşkın taşkın neferiydim; güncemde saklı tuttuklarımı paylaşırken arkadaşlarımla.

Lise yıllarında aklın almadığı ne ise ve ruha iyi gelen.

Aşkın meşesi.

Aşkın mezesi de hep ümit iken.

Sevmeyi seviyordum madem üstelik kendimi bildim bileli.

Yürek yangın yeri değil miydi sanki her birimizde?

Ve bizler mikado çöpleriydik dağılmaya ramak kala birbirinin üstüne yığılıp aşkı talep eden ruh muydu da yürek hep sıkışıyordu?

Sevgiye düştü mü yolu insanın…

Aşkın kozasında örülü kırmız saçlarım ve akşam güneşine rast geldiğim mevsimin güzellikleri ile eski sınıf arkadaşım olan sevgili mizacına da asla denk düşmeyen.

Aşkın vebaliydi madem.

Matemin de ta kendisi idi madem.

Çıkıp da yola varıp varacağım sadece evim ve çalışma odam iken ve defterleri karalarken baş harfini yazdığım sarman kedinin de düşünde hep pirzola hayali.

Gün illa ki maviydi.

Aşk ne renkti acaba?

Belki yeşil belki de kahve gözlerinde özlemin ela pırıltılar.

Öncem yoktu ki anlatayım.

Sonramı güncelleyecek olan ise benden hariç yanılgılar tuzağı ve kulaktan kulağa yayılan bir hikaye.

Kimlik derdim yoktu o zamanlar ve bir öz geçmişim de ne de olsa liseyi bitirip iyi bir üniversiteye kapak atıp öz geçmişimi kendim yazacaktım belki de aşkın taşkın ırmağında ben görünmezliğin şeceresine yeni bir çentik atıp da uysal ve sadık bir evlat olma görevine binaen, en mutlu olduğum yer illa ki sevgili okulumun kapladığı o kocaman yüzölçümü idi.

Şimdimle ferim sönmemişken.

Ve muhalif güçlerin sayesinde aşkı katık yapan yüreklerden uzak alaycı insanlar ve güncemdeki saklı isimleri ile benim can sınıf arkadaşlarım.

Günün muhbiri acı değildi henüz.

Ve ben bin bir yeisle taştım ruhumdan; soldum adım gibi ve açtım yeniden.

Açmaza girmediğim yıllarda sadece ev ile okul arasında rötar hakkı tanınmadan gidip geldiğim.

Babamın cüssesi değil de sesi yeterdi ve taşıdığı rüzgâr.

Batılın gizemiydi belki de ve yorgun olmadığım yılların da uzun mesafe koşucusu olmaya aday.

Andığımla sözlendim.

Sevdiğim arkadaşlarımla hasret giderdim her sabah okula gidip görmekten ve yanlarında olmaktan mutluluk duyduğum…

Diğer sınıftaydı bizim prens ve okulun da en yakışıklı lise son sınıf hülyası aslında kızların farkındalık kazanmadığı sadece eğlenmek adına çevresinden ayrılmadığı bir sarı papatya.

Hüsran ne idi ki?

Hüzzam makamı ise asla dinlemediğim.

İhanet asla aklıma gelmeyen.

Bir ikaz ya da bir sunu ya da bir kaynak belki de saf varlığımın temelinin ilk atıldığı yıllar.

Sabah sınıfa girip de sırama oturduğumda bulduğum o mektup ve heyecanla okumaya başladığım akabinde mutluluktan çağladığım.

Aşkın diyez(t)i idi yazılanlar.

Aslında bir sol anahtarı idi sağımda oturan sıra arkadaşım dünyadan bihaber ve safça ona eğilip aldığım mektubu gözüne gözüne soktuğum.

D/okunulmazlığı var mıydı peki aşkın?

Ya da aşk soluk yüzlü güneşin ansızın parladığı bir yanardağ mıydı ve içimdeki kaçkın mevsimler.

Aynı anda bahar ve kış olmayı becerdiğim.

Aynı anda ağlayıp gülebildiğim.

Aynı anda ölüp yeniden doğduğum.

Ve sınıftaki o muhalif kız… sahi, nasıl da sevinmişti üstelik benden asla haz etmeyen ve bunu bizzat yüzüme söyleyen.

O kız hakkında tek hatırladığım bu değil elbette bir o kadar inançsızlığı ile kaç kişiyi safına çekmişti.

Mevsim bahardı yine.

Baharın ta kendisi bendim.

Derken ulaştı mektubun varlığı üstelik ta Sağır Sultana.

Ben ise çoktan ezberlemiştim yazılan her kelimeyi.

Kaç bin kere okudumsa yetmediydi ve her okuyuşumda yeni anlamlar ç/ağladı zihnimde.

Yorgun ve tasalı bir lise son sınıf öğrencisi gitmişti ve yerine gelenin de bir tanımı yoktu.

Şehrin ışıkları benim için y/anıp sönüyordu.

Yüreğim zaten devasa bir Tanrı idi elimde olmadan kendime buyurduğum ne ise ve ben artık yasını tutmuyordum renklerin.

Yıllar, yıllar geçti üzerinden.

Bir kez bile elimi tutmayan bir sarıpapatyanın izi ise hala saklıydı aynı yerde bir de dostlarıma, arkadaşlarıma duyduğum güven ve asla terk etmediğim rüyam; canım kadar sevdiğim bir nevi kız kardeşim ötesinde hayatımın merkezinde dünya iyisi bir insan.

Asla aklıma gelmezdi ondan böyle bir şey duymak.

Asla aklıma gelmezdi onun da böyle bir oyun içinde olduğu.

Asla aklıma gelmemişti üstelik o güne kadar, bu mektubun sahte olduğu üstelik senaryoyu yazan ve bilfiil oynayan yine sevgili sınıf arkadaşlarımdı ve onların ele başı kim ise… ne fark ederdi ki bu saatten sonra?

Ben senelerimi ve tüm sevgimi verdiğim bunca insanın alay mevzu olmuştum madem ve mademki bir ömür saklanmıştı benden üstelik can parem, sevgili dostum: katık yaptığımız her şey arkadaşlığı ile gurur duyduğum ve asla elim üstünden çekmediğim…

İlk yenik düşmüşlüğümdü insanlığa.

İlk ihanet idi uğradığım üstelik en yakın arkadaşlarım tarafınca kurgulanmış.

İhanetin de alayın da fazlaca dozu k/açmıştı gözlerime.

Ruhumdaki bina yerle yeksan olmuştu.

Ben girmediğim bir savaşta esir düşmüştüm ve sadece çocukluk aşkıma karşı bir geliştirilen bir silahça vurulmuştum.

Ne ermiştim.

Ne de erimiştim.

Ne de büyümüştüm.

Seven insanlar çocuk kalmaya mahkûmdu ne de olsa ve aldatılmaya.

Gülüm ÇAMLISOY
Okunma Sayısı : 835

“Bu eser’in her türlü telif hakkı şairin veya yazarın kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.”

  Yorumlar
Henüz yorum yapılmamış

  Yorum Ekle



Erişim yapmaya çalıştığınız içerik için üye girişi yapmanız gerekmektedir.
Lütfen üye girişi yapınız...





+ Benzer Haberler
» BABAM ÖLDÜ, PİLAV YEMEYE GELİN!
» NIETSCHE VE BEN
» HERKES SESSİZLİĞE BÜRÜNDÜ NİLGÜN
» BİR AVUÇ KÖMÜR İÇİN
» BİR AVUÇ KÖMÜR İÇİN
» SÜKUTUN DİLİNDE BİR GÜLÜCÜK
» YALNIZLIĞIN YAKIŞTIĞI ŞEHİR
» ADALET
» NİLGÜN MARMARA’YA MEKTUPLAR(6)
» YÜREĞİMDE EN GÜZEL YERDESİN
» TEK ŞAHİDİM EZAN SESİ
» YAZININ YAZGISI MI?
» MAVİ YAĞMURLAR
» ŞİKAYET ETMEDEN SEVİP YAŞAYALIM
» İSTANBUL ŞİİRLERİ
» EN GÜZEL HEDİYE
» ŞİİRLER DÖŞENİRKEN YOLLARA
» KALEM-KAKAN
» BU BENİM HİKAYEM
» YAZMA AŞKIMA YENİK DÜŞTÜĞÜM


Site İçi Arama

DUYURULAR
» İPHONE CEP TELEFONUNDAN RADYOMUZU DİNLEMEK
İÇİN CEP TELEFONUNUZUN ARAMA MOTORUNA www.radyomavieylul.net/m ADRESİNİ GİRİNİZ VE "play" TUŞUNA BASINIZ.


» ANDROİD CEP TELEFONUNDAN RADYOYA GİRMEK
ve kesintisiz dinlemek için "PLAY STORE" tuşundan "Radyo Mavi Eylül" radyomuzu cep telefonunuza indirebilirsiniz. Radyomuz otomatik açılacaktır. Radyomuz çalarken başka sayfalarda gezinebilirsiniz. Açılan radyo sayfasının sol altındaki "sarı zarf" simgesini tıklayarak, istek gönderebilirsiniz. Dilerseniz, Googleden "Radyo Mavi Eylül" ANASAYFASINA ulaşıp, giriş yaparak SOHBET KÜRSÜSÜNE ulaşabilirsiniz.


» SOHBET KÜRSÜSÜ İHLALİ...
Sohbet kürsüsünde, din, siyaset ve parti konularında yapılacak atışmalarda veya kürsüye 7-8 mısradan daha uzun şiir asılmasında, o kişi yada kişiler 24 saat banlanacak, tekrarları söz konusu olduğunda üyeliği silinecektir…


» HAFTANIN İNCİLERİ
Haftanın incileri köşemizde duyurulan şiir ve yazılar, her pazartesi gecesi canlı yayınımızda radyomuzda okunmaktadır.


» RADYO MAVİ EYLÜL’DE CANLI YAYINLAR...

Tüm dost ve arkadaşlarımızı şiirlerle harmanlanıp, şarkılarla demleneceğimiz radyo gecelerimize bekliyoruz..


 
Ziyaretçi Defteri


YAZARLAR
 
Yurdagül
ÖZAY
 

 
Gülayse
DELEN
Sağlık / Yaşam

 
Şuayip
ODABAŞI
Ölüler Kentinin Ozanı

 
Yasemin
ÖZKAYA
 

DOST SİTELERİMİZ
Edebiyat Defteri
Antoloji
Türk Dil Kurumu
Edebiyol
Sinobil
FAYDALI LİNKLER
Belediyeler
Hastaneler
T.C Kimlik sorgulama
Dünya Haritası
Önemli Günler

Takvim

Radyo Mavi Eylül.Net Bir Müzik ve Edebiyat Platformudur.
Tüm Hakları Saklıdır 2013